Damego - Ciemne ulice

Trochę tych solowych kawałków się nazbierało, więc będę je co jakiś czas publikował ;) może ktoś to zauważy, może da jakieś cenne wskazówki.



Choć w jakimś tam stopniu opanowałem komponowanie, wciąż obróbka materiału to istna katorga. Przy braku odpowiedniego sprzętu i ciągłych problemach z obecnym ciężko jest osiągnąć pożądane brzmienie. Jednak jestem cierpliwy. Małymi krokami do celu.  

W końcu postanowiłem pokazać się światu :D Wczoraj wieczorem nagle przyszedł mi do głowy taki kawałek, więc na szybko dodałem do słów prostą melodię i dzisiaj go nagrałem ;) Liczę na to, że jeśli ktoś wyłapie jakieś niedociągnięcia czy cuś w tym stylu, da jakiś komentarz.

Zdarzają się takie piosenki, przy których nie chcę siedzieć zbyt długo. Mógłbym stworzyć do kawałka całą sekcję rytmiczną, solówki, rozwinąć to wszystko, ale mam wrażenie, że utwór straciłby wtedy swą moc. To jedna z tych piosenek, które pasują do grania przy ognisku. Wokal i gitara to to, co w tym przypadku w zupełności wystarczy. Przynajmniej mi.

Damego - Czy warto?

Pierwotnie kawałek miał być nagrany z gitarą ;) ale zasiadłem do pianina i spodobała mi się taka wersja. Dodałem też syntezator i mam wrażenie, że jakiś tam klimat zrobiłem ;)

http://whispersfrombasement.tumblr.com

Zapraszam na naszą stronę na tumblrze ;) wrzucamy trochę lepiej przygotowane kawałki z soundclouda. Wciąż nie jest to jakość na miarę płyty, ale mamy już sporo demek, które co kilka dni będziemy wrzucać. Zdajemy sobie sprawę z tego, że wciąż nie są to kawałki, które od razu umieścilibyśmy na płycie ;) większość wymaga jeszcze lepszego dopracowania, jednak nie zawsze pomysły przychodzą od razu. Mimo to sądzimy, że da się tego słuchać ;) później fajnie po latach odkopać takie utwory i posłuchać, jak to się kiedyś nie umiało grać :D Mimo wszystko zapraszam ludziska!

Spieszmy się kochać Woodstock. Tak szybko odchodzi.

No i woodstockowe szaleństwo dobiegło końca. Niestety. Wprawdzie w ubiegłym roku poczułem klimat Woodstocku, lecz nie na tyle, by chcieć zostać w Kostrzynie na dłużej. Tym razem było jednak inaczej. Kiedy wraz z przyjaciółmi zwijaliśmy namioty, mimo bólu gardła i nadchodzącego wielkimi krokami przeziębienia, pragnąłem zostać na polanie jeszcze co najmniej kilka dni. Atmosfera była nieprawdopodobna. 

Pierwszego dnia zawitałem tylko na wielką scenę. Zahaczyłem o The Bill, T. Love, Skidrow. Jednak największe wrażenie zrobiła na mnie oczywiście Budka Suflera. Kiedyś za gówniarza nie ceniłem ich, uważając, że to artyści dwóch, góra trzech przebojów. Jednak kiedy zacząłem przesłuchiwać ich płyty, biłem się w pierś. Czułem, że odkryłem kolejne muzyczne rejony, które w jakiś sposób na mnie wpłyną. Tak też koncert był dla mnie niesamowitym przeżyciem. Razem z Cugowskim śpiewali jego synowie, którzy zresztą też są świetnymi muzykami. Na scenę zaproszono również Felicjana Andrzejczaka, który wraz z tysiącami ludzi wykonał ,,Jolkę Jolkę''. To było coś niesamowitego. Podobno we wrześniu Budka ma grać w Białymstoku, tak też z pewnością się wybiorę. Po pierwsze, wiem, że czeka mnie kolejny niesamowity koncert, bo staruszki dają radę. Po drugie, liczę na wykonanie innych numerów. Na woodzie zabrakło mi ,,Za ostatni grosz''. Ale cóż i tak dostałem to, com chciał :). Po trzecie, w tym roku Budka Suflera kończy działalność, więc warto posłuchać ich jeszcze na żywo. Potem zostaną nam tylko wspaniałe płyty.

Drugiego dnia również wybrałem się na dużą scenę. Ska-P było ok, Ky-Mani Marley jechał na coverach ojca, Acid Drinkers, choć lubię ich własne kawałki, średnio mi podeszli ze swym coverowym repertuarem. Tego dnia najbardziej podobali mi się Lao Che. Kiedyś nie lubiłem mieszania elektroniki z gitarowym graniem, ale z czasem człowiek przekonuje się do pewnych rzeczy. Co tu dużo mówić, chłopaki grali świetnie.

Trzeci dzień to łażenie po ogromnym terenie i w zasadzie również czas spędzony pod wielką sceną. W ubiegłym roku zawitałem na scenę Pokojowej Wioski Kryszny i choć muzyka była świetna, nie podobała mi się duszna atmosfera. Koncerty grają pod zadaszeniem, a w środku jest wszechobecny piach. Pod gołym niebem da się wytrzymać w pogo, tam jest już ciężej. Mimo wszystko, trzeciego dnia bawiłem się wyśmienicie. Świetnie zagrał Jelonek, Accept, oraz, muszę przyznać, spodobała mi się Coma. Próbowałem kiedyś ich słuchać i zawsze ich muzyka nie robiła na mnie wrażenia. Może dlatego, że oczekuję więcej melodyjności w kawałkach? Nieco bardziej zrozumiałych tekstów? Sam nie wiem. Jednak koncertowo wypadli świetnie. Może kiedyś dam im jeszcze jedną szansę. Pozytywnie zaskoczyli mnie też The Bosshoss. Panowie grali jakąś mieszankę country, metalu i rocka, z dodatkiem instrumentów dętych. Całe show wypadło genialnie, a ich rozciągnięta do kilkunastu minut przeróbka ,,Word up'' to według mnie drugi po wykonaniu Gun, najlepszy cover Cameo. Jeszcze przed koncertem The Bosshoss zawitałem na chwilę na małą scenę, gdzie trwał koncert świetnej kapeli The Sixpounder. Grali wyśmienicie, ale słabo zapamiętałem ich własne kawałki. Pamiętam jednak cover ,,Creeping Death'' i ,,Ace of spades''. Według mnie o wiele lepszy niż Acid Drinkers. 

Takie to krótkie streszczenie przegenialnego festiwalu. Mam nadzieję, że za rok będzie równie dobrze, a nawet lepiej. Zapraszam do komentowania kto był, a kogo nie było, polecam ten zacny festiwal. I na zakończenie, jedzcie polskie jabłka :) 

Zaraz będzie ciemno!